آدمی...

 

آدمی زنده است تاکی ؟

تا وقتی که سقف آرزوهایش آنقدر کوتاه نشود

که وقتی سرش را بالا آورد نتواند تکان بخورد

می دانی

از یک جایی به بعد مرگ تدریجی آرزوهایت آغاز می شود

از یک جایی به بعد

بی خیال تمام آرزوهایت می شوی

حاضری تمام دار و ندارت را بدهی تا یک بار

فقط یک بار دیگر به گذشته برگردی ...